Odilië is een praktijk voor ontwikkelingsvragen.
Een mens ontwikkelt zich zijn hele leven lang. Dat lijkt meestal vanzelf te gaan,
maar kan ook moeite kosten.
Veel mensen komen in hun leven wel eens vast te zitten. Soms is er een concrete
aanleiding, zoals een scheiding of overlijden. Soms zijn er onverwachte
gebeurtenissen uit het verleden die opeens naar boven komen. Of er ontstaan vage
klachten of een algemeen gevoel van onlust, onmacht, druk of angst.
Odilië kan bij deze ontwikkelingsvragen op diverse manieren hulp bieden, op de
manier die het best bij jou past.

Het was halverwege de 7e eeuw.
Odilia holde een rotsspleet in om zich daar te verbergen.
Haar vader zag hoe ze daar invluchtte en hoe tot zijn verbijstering
de rotswand zich daarop sloot. Rotsblokken stortten naar beneden
en verwondden de hertog. Het leek of de aarde zich bekommerde
om het lot van Odilia. Dat begreep de vader nu ook en hij knielde
voor de grot en sprak tegen zijn dochter, die hij als baby aan een
klooster afstond omdat zij blind was en bovendien een meisje:

"Odilia, vanaf nu zal ik je altijd helpen.
Nooit zal ik je nog mijn wil trachten op te leggen!"

De rots opende zich en een stralende Odilia trad tevoorschijn,
mooier dan ooit tevoren.